سرزمین
داستان‌ها

افغانستان کشوری محصور در خشکه در محل پیوند آسیای مرکزی و جنوبی است و با ایران، پاکستان، ترکمنستان، اوزبیکستان، تاجیکستان و چین هم‌مرز است.

پشتو و دری زبان‌های رسمی اند. اوزبیکی، ترکمنی، بلوچی، پشه‌ای، زبان‌های نورستانی، زبان‌های پامیری و زبان‌های دیگر نیز صحبت می‌شوند.

واژهٔ رایج انگلیسی «افغان» است. این واژه به شهروند یا فردی از افغانستان، بدون توجه به وابستگی قومی او، گفته می‌شود.

بخش‌های گوناگون کشور امروزی به مناطق و دولت‌هایی با نام‌هایی چون باختر، آریانا و خراسان تعلق داشتند. این نام‌ها به جغرافیاهای تاریخی متغیر اشاره دارند و مترادف دقیق دولت امروزی نیستند.

هزینه‌ها بسته به مسیر، ترانسپورت، اقامت و پشتیبانی محلی مورد نیاز بسیار متفاوت اند. برای برنامه‌ریزی به‌روز، به صفحه‌های ویژهٔ پول و هزینه‌ها و معلومات سفر مراجعه کنید و به یک برآورد ثابت تکیه نکنید.

تجربه‌های ممکن شامل شهرهای تاریخی، دره‌های کوهستانی، بند امیر، بامیان، معماری، بازارها، خوراک و آشنایی فرهنگی با راهنمایان محلی است. پیش از تصمیم به سفر، توصیه‌های رسمی به‌روز، مقررات ورود و صفحه‌های معلومات سفر این وب‌سایت را بررسی کنید.

مهمان‌نوازی، احترام به خانواده و جامعه، شعر، قصه‌گویی، موسیقی، قالین‌بافی، گلدوزی، کار چوب، پوشاک محلی و فرهنگ سخاوتمندانهٔ خوراک، همه جایگاه مهمی دارند.

در بسیاری از شهرها، بهار و خزان معمولاً معتدل‌تر اند و تابستان می‌تواند برای مناطق مرتفع مناسب باشد. شرایط با ارتفاع بسیار تغییر می‌کند و راهنمایی‌های به‌روز دربارهٔ دسترسی و امنیت از فصل به‌تنهایی مهم‌تر اند.

افغانستان ۳۴ ولایت دارد و کابل پایتخت آن است. همهٔ ولایت‌ها را می‌توانید در نقشهٔ جاهای دیدنی ببینید.

پول رایج، افغانی است که با AFN مشخص می‌شود.

قابلی پلو، منتو، آشک، بولانی، کباب، نان، قورمه، میوه، مغزها و چای سبز یا سیاه از خوراک‌های مشهور اند و در مناطق گوناگون تفاوت‌های فراوانی دارند.